یکشنبه گاهی آدم فکر می کند روز تولد باید روز خاصی باشد. برایش برنامه می ریزد و می خواهد فوق العاده باشد اما وقتی روز موعود می رسد خودش هم باورش نمی شود که چقدر شبیه بقیه روزهاست. فوق العاده ترین نکته اش همین است که آدم هایی که بیشتر از بقیه به شما نزدیک ترند یا بیشتر دوستتان دارند در چنین روزی حتماً یادی از شما می کنند و خب گاهی هدیه ای هم در کار است. *** دیشب که پونه زنگ نزند می دانستم فردا صبح حتماً یک پیغام زیبا برایم گوشه ای کنار گذاشته است که بفرستد. حق با من بود. ساعت هفت و نمی دانم چند دقیقه صبح بود که با ولع تلگرامم که چک کردم. یک شعر زیبای دیگر متناسب

یکشنبه یک در هزار پیش می آید زود برسم سر کار. حالا البته نه به این شوری ولی چیزی در همین حدودها. امروز هم از همان روزهای نادر در ماه است که زود رسیده ام سرکار. مشغول کارها و وظایف روزانه ام می شوم و گاهی تحت وب، سری به تلگرامم می زنم که ببینم آن طرف ها چه خبر است. نمی دانم کدام ساعت روز بود که هوس کردم به وبلاگم سری بزنم. انگار گاهی باید همه چیز را چک کنم که بفهمم همه چیز سر جایش هست. انگار اگر حواسم نباشد چیزی در جایی جا به جا می شود و نظم زندگی به هم می خورد! و چه هوس خوبی بود امروز سر زدن به وبلاگم. کامنتت را که دیدم انگار قند در دلم آب کرده بودند. قبلاً هم خوش